امروزه دستیابی به توسعه پایدار فضاهای جغرافیایی، نیازمند توجه به ویژگی‌های انسانی و فرهنگی این فضاها می‌باشد و توسعه روستایی نیز از این مقوله جدا نیست. از جمله راهکارهای مناسب برای دست‌یابی به توسعه روستایی، بسط و توسعه صنعت گردشگری در روستاها به منزله فعالیتی انسانی ـ اقتصادی است که افزون‌بر ایجاد اشتغال و درآمدزایی سبب تعامل دوسویه و سازنده روستاییان با دیگر افراد و فرهنگ‌ها می‌شود. بنابراین، شناسایی ظرفیت‌های گردشگری روستاها از جمله راهکارهای مناسبی به شمار می‌رود که می‌تواند با ارائه تصویری از وضع موجود آن‌ها و برجسته‌کردن نقاط قوت و ضعف آن‌ها در زمینه گردشگری، بستری مناسب برای برگزینش برنامه‌های گردشگری فراهم آورد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیرات گردشگری مذهبی (زیارتی) بر توسعه روستایی در منطقه عملیاتی شرهانی و روستای شهرک دشت عباس، شهرستان دهلران استان ایلام سامان یافته است. روش تحقیق توصیفی ـ تحلیلی بوده، داده‌های مورد نیاز با بهره‌گیری از روش‌های کتابخآن‌های و میدانی (پرسشنامه) گردآوری شده است. جامعه آماری ۱۷۰ نفر از افراد بالای ۲۰ سال هستند که با بهره‌گیری از روش کوکران، حجم نمونه ۱۲۰ نفر محاسبه و نمونه‌ها با روش تصادفی انتخاب و سرانجام با بهره‌گیری از نرم افزار SPSS و استفاده از آزمون T تک‌نمونه‌ای تجزیه و تحلیل شدند. با توجه به نتایج به‌دست آمده، گردشگری مذهبی (زیارتی)، باعث تأثیرگذاری بر توسعه روستایی و ارتقاء توسعه اقتصادی شده است، ولی نتوانسته بر توسعه اجتماعی ـ فرهنگی تأثیری چندان گذارد.