ارزیابی راهبردی گردشگری جنگ در ایران

نوع مقاله: ترویجی

نویسنده

استادیار دانشکده علوم گردشگری- مؤسسه آموزش عالی حکیم جرجانی گرگان

چکیده

گردشگری در اواسط قرن بیستم، دچار تحولات بسیاری شد و از گذاری از گردشگری انبوه به گردشگری پسافوردی شکل گرفت که مبتنی بر الگوهای فضایی سه‌گانه و گونه‌های مختلف گردشگری بوده است. گردشگری جنگ یکی از این گونه‌های گردشگری برآمده از گردشگری پسافوردی است. این‌گونه از گردشگری که زیر‌شاخه گردشگری تلخ بوده به نسبت گسترش دامنه تقاضای گردشگران، در جهت توسعه مناطق جنگ‌زده و هم‌چنین دیگر آثار فرهنگی مورد‌توجه قرار گرفته است. از‌این‌رو در این مقاله در چارچوب یک روش راهبردی مبتنی بر سطح‌بندی مناطق دارای قابلیت و تجزیه‌و‌تحلیل SWOTو اولویت‌بندی راهبردها با مدل QSPMبه ارزیابی راهبردی گردشگری جنگ در ایران پرداخته است. نتایج به‌دست‌آمده در سطح‌بندی مناطق دارای قابلیت در چهار سطح انجام گرفته که چهار استان کرمانشاه، خوزستان، کردستان و ایلام در سطح یک قرار گرفتند. از‌نظر تجزیه‌و‌تحلیل SWOTراهبرد اقدام ST(تنوع و رقابتی) حاصل گردید و اولویت‌بندی مدل QSPMراهبرد  راهبردی تنوع و توسعه امکانات و تسهیلات خدمات گردشگری با امتیاز نهایی 64/11 به‌عنوان راهبرد اصلی توسعه گردشگری جنگ تدوین شد. راهبرد حمایت از تشکیل شرکت‌ها تعاونی گردشگری جنگ 32/9‌، بخشودگی مالیاتی و در‌نظر‌گرفتن تسهیلات در‌زمینه توسعه گردشگری جنگ در مناطق دارای قابلیت سطح یک با 94/8 و راهبرد هماهنگی و تعامل بیشتر سازما‌ن‌های متولی گردشگری جنگ با آژانس‌ها و تورگردان‌ها با  74/8 در اولویت‌های بعدی راهبردی توسعه گردشگری جنگ قرار گرفتند.