نوع مقاله : پژوهشی

نویسنده

اسنادیار گروه انسان شناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران

چکیده

امدادگران و نجات‌گران هلال احمر جزو نیروهای تاثیرگذار و مهم در توسعه امدادی، فرهنگی و سلامتی در کشور هستند. تحلیل عملکرد و نقش هلال احمر ایران به عنوان یک نهاد بسیار قدیمی، نمادین و متأثر از ساختارهای سیاسی، اجتماعی، در دوران دفاع مقدس، بر اساس نظریه نهادی، هدف این پژوهش است. در دوران دفاع مقدس، «میدان نهادی» ایران به طور کامل دگرگون شد و هلال احمر در مرکز این تحولات قرار گرفت. این پژوهش بر اساس مطالعات اسنادی و مصاحبه‌های عمیق و نیمه‌ساختاریافته به دنبال پاسخگویی به پرسش‌هایی است که؛ با توجه به پیروزی انقلاب و آغاز جنگ، عملکرد نیروهای هلال احمر به عنوان سازمانی بشر دوستانه نسبت به استانداردهای جهانی این‌گونه نهادها چگونه بود؟ عملکرد هلال احمر در دوران دفاع مقدس تا چه اندازه توانست در مشروعیت بخشی جهانی و ملی برای این نهاد موثر باشد؟ یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که چگونه هلال احمر در دوران جنگ، برای بقا و موفقیت نهادی خود، خود را نه با استانداردهای جهانی، بلکه با الزامات یک میدان نهادی کاملاً ملی و انقلابی هم‌شکل کرد و در این راه، به طور همزمان هم ابزار دولت و هم نماد ایثار مردم بود. این دوران برای هلال احمر نقطه عطفی بود که بتواند پشتیبانی عمومی گسترده‌ای به راه انداخته و ماموریت بشر دوستانه خود را با بهترین شکل به انجام رساند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات